Σάββατο, 9 Ιουνίου 2018

Μια πυξίδα

Όλα είναι λέξεις σε μια γλώσσα που Κάτι
ή Κάποιος ροκανίζει συνεχώς εντός μου
αποκαλώντας ιστορία του κόσμου
την απέραντη που συλλαβίζουμε αυταπάτη.

Στη δίνη μέσα της ρουφά Ρώμη και Καρθαγένη,
της ζωής μου το αίνιγμα (ή εμένα ή εσένα),
την απόγνωση στ'άπειρα της Βαβέλ να'σαι γένη
κάποιος γρίφος τυχαίος, μια μοίρα. Μα ένα

σκοτάδι πίσ'απ'τα ονόματα εργάζεται`
ανάλαφρη, νιώθω, λαμπερή να χαράζεται
η σκιά του σ'αυτή τη γαλάζια βελόνα

και ώς τα πέρατα της θάλασσας να μακραίνει
σαν το πουλί που στον ύπνο του ανασαίνει
ή σαν ρολόι που, στ'όνειρο, καταργεί τον κανόνα.

Jorge Luis Borges (Μια πυξίδα)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου