Σελίδες

Παρασκευή 29 Ιουνίου 2018

Συνομιλία μ'έναν φοροεισπράκτορα περί ποιήσεως

Αρχίζεις να σπρώχνεις μια λέξη στο στίχο
κι η λέξη δεν μπαίνει.
Επιμένεις και σπάει.

Η ποίηση - είν'ένα ταξίδι
σ'άγνωστη χώρα.
Η ποίηση - είναι ταυτόσημη
με την παραγωγή ραδίου.
Για μια και μόνο λέξη
λιώνεις χιλιάδες τόνους
γλωσσικό μετάλλευμα.

Όσο πάει αγαπώ λιγότερο
όσο πάει λιγότερο τολμώ
η πιο φρικτή απόσβεση
είναι η απόσβεση του νου και της καρδιάς.

Όταν ο ήλιος θ'ανατείλει
σαν καλοθρεμμένος κάπρος
σ'ένα μέλλον δίχως αναπήρους και ζητιάνους,
μαζί μ'άλλους δυο τρεις του σιναφιού μου.
Συνάξτε από τώρα
τον μεταθανάτιο ισολογισμό μου!
Το βεβαιώνω και ξέρω πως δεν πέφτω έξω:
απ'όλους αυτούς
τους σημερινούς καταφερτζήδες
αυτούς που γλείφουνε ποδιές και πλένε στα λεφτά,
μονάχα εγώ θα μείνω βουτηγμένος μες στα χρέη.

Ο ποιητής
μένει πάντοτε χρεώστης
απέναντι στον κόσμο.
Πληρώνει πάντα τόκους και υπερημερίες
για τον πόνο των ανθρώπων.
Μένω χρεώστης
απέναντι στη φωτοχυσία του Μπρόντγουέι
απέναντι σε σας, σύνεφα της Βαγδάτης,
απέναντι στον Κόκκινο Στρατό, στις βυσσινιές
της Ιαπωνίας
που δεν πρόφτασα ως τώρα
να τις τραγουδήσω.

Влади́мир Влади́мирович Маяко́вский (Συνομιλία μ'έναν φοροεισπράκτορα περί ποιήσεως)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.