Δευτέρα, 23 Ιουλίου 2018

Ταξίδι

Στη Λούλα, που δέ θα το διαβάσει

Ζούσε την τελευταία του ώρα. Στο σταθμό, νύχτα,
περίμενε το τρένο, που θα'πεφτε μπροστά του να τελειώνει.
Άξαφνα, απο μια παλιά ξεχασμένη παρόρμηση ανέβηκε στη γραμμή
να περπατήσει, όπως άλλοτε, που ήταν ένα αιώνιο παιδί.
Τότε, μ'έκπληξη, είδε τη μικρή πεθαμένη εξαδέλφη να περπατάει
στην άλλη γραμμή, απλώνοντας του το χέρι, για να κρατηθούν, 
πιό στέρεα, πάνω απ'τ'όνειρο.
Περπάτησαν ώρα, χαμογελώντας ο ένας στον άλλον,
κι όταν πέρασε τυφλό το τρένο, βουΐζοντας, τα δυο παιδιά
χειροπιασμένα συνέχιζαν να προχωράνε πάνω στις ράγες,
ενώ το πτώμα ενός άντρα κείτονταν πιο εκεί.

Τάσος Λειβαδίτης (Ταξίδι)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου