Τρίτη, 10 Ιουλίου 2018

Φλεβάρης

Φλεβάρης. Εξασφάλισε μελάνι και κλάψε όσο μπορείς!
Και γράψε, γράψε με λυγμούς για το Φλεβάρη,
ως τότε, που ο βροχερός, γεμάτος θόρυβο καιρός
σαν μαύρη άνοιξη, φαρμακερή, θα τσουρουφλάει.

Βρες κι έν'αμάξι. Μ'έξι καπίκια μοναχά,
μες σε σκαμπανευάσματα, τριγμούς και κουδουνίσματα,
μπορείς να πας κει που η βροχή πέφτει με καταρράχτες,
πιότερα δάκρυα από σε χύνοντας, και μελάνια.

Εκεί που σαν καψαλισμένα αχλάδια
από τα δέντρα χίλιες κάργιες ξεπετιούνται,
για να πηδήξουν στις λακκούβες με τα βροχονέρια,
τη στεγνή θλίψη των ματιών τους να γκρεμίσουν.

Κάτω απ'αυτή μελάνιασαν οι πάγοι που πια πήραν
να λιώνουν, κι είν'απ'τα ουρλιαχτά ο άνεμος σκαμμένος,
κι όσο τυχαία βγαίνουνε, τόσο και πιο πιστοί,
οι στίχοι, ξέρε, πλάθονται με τους λυγμούς σου.

Борис Леонидович Пастернак (Φλεβάρης)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου