Δευτέρα, 23 Ιουλίου 2018

Το σκάκι

λα ν παίξουμε...
Θ σο χαρίσω τ βασίλισσά μου
ταν γι μένα μι φορ γαπημένη
Τώρα δν χω πι γαπημένη

Θ σο χαρίσω τος πύργους μου
Τώρα πι δν πυροβολ τος φίλους μου
χουν πεθάνει π καιρ
πρν π μένα

λα, λα κα τ᾿ λογά μου θ στ δώσω
λα, λα κα τ᾿ λογά μου θ στ δώσω
Μονάχα τοτο τν τρελό μου θ κρατήσω
πο ξέρει μόνο σ᾿ να χρμα ν πηγαίνει

δρασκελώντας τν μίαν κρη ς τν λλη
γελώντας μπρς στς τόσες πανοπλίες σου
μπαίνοντας μέσα στς γραμμές σου ξαφνικ
ναστατώνοντας τς στέρεες παρατάξεις
λα ν παίξουμε...

βασιλις ατς δν τανε ποτ δικός μου
Κι στερα τόσους στρατιτες τί τος θέλω!
Τραβνε μπρς σκυφτο δίχως κν νειρα
λα, λα, κα τ᾿ λογά μου θ στ δώσω

λα, λα, κα τ᾿ λογά μου θ στ δώσω
Μονάχα τοτο τν τρελό μου θ κρατήσω
πο ξέρει μόνο σ᾿ να χρμα ν πηγαίνει
δρασκελώντας τν μίαν κρη ς τν λλη

γελώντας μπρς στς τόσες πανοπλίες σου
μπαίνοντας μέσα στς γραμμές σου ξαφνικ
ναστατώνοντας τς στέρεες παρατάξεις
λα ν παίξουμε...

Κι ατ δν χει τέλος παρτίδα...

Μανόλης Αναγνωστάκης (Το σκάκι)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου