Τρίτη, 12 Ιουνίου 2018

Οικογενειακή συνάθροιση

Άλλα πόσον καιρό είχα μείνει εκεί, και τί ήταν εκεί; - ενώ
εδώ οι ώρες περνούσαν, σχεδόν ήσυχες, μόνο που έπρεπε
κάθε στιγμή να διαλέξεις ή άρχιζε η βροχή κι η πιο βαριά
απ'τις δούλες σηκωνόταν κι έφερνε μέσα την προφητεία
ή ο πατέρας μας κοίταζε ανήσυχος, σαν να'ταν αυτός ο
ένοχος που δε μιλούσαν τα πράγματα και το ρολόι κυβερνούσε
μυστικά το σπίτι, οδηγώντας τα κορίτσια σε προφυλάξεις
ή τη μητέρα σε χωριστή κάμαρα - αλλά το βράδυ
οι γρύλοι, ακουμπισμένοι στα παλιά φέρετρα, τραγουδούσαν
στ'άρρωστα παιδιά κι η τρελή της στέγης ήθελε
δικό της όλον τον ύπνο,
ώσπου η σελήνη έγερνε πάνω στο λόφο, αιμόφυρτη
- σαν τον ποιητή πάνω σ'αυτό το πεπαλαιωμένο αλφάβητο.

Τάσος Λειβαδίτης (Οικογενειακή συνάθροιση)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου