Παρασκευή, 11 Μαΐου 2018

Τον μέθυσα απο πόνο

Τα χέρια σφίγγω κάτω απ'τη σκούρα εσάρπα...
"Γιατ'είσαι σήμερα τόσο χλωμή;"
-Γιατί πίκρα τον πότισα πολλή,
ώσπου τον μέθυσα από πόνο.

Πώς να ξεχάσω; Παραπατώντας βγήκε
με μορφασμό σπαραχτικό στα χείλη`
δίχως ν'αγγίξω ούτε το περιστύλι,
έτρεξα πίσω του ως την πόρτα.

"Στάσου!" του φώναξα στο δρόμο μ'αγωνία.
"Μη φεύγεις, θα πεθάνω. Το'καμα για να παίξω".
Ήσυχος χαμογέλασε, και ανατριχιασμένος
μου'πε: "Φυσάει, μην μένεις έξω".

А́нна Андре́евна Ахма́това (Τον μέθυσα απο πόνο)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου