Δευτέρα, 2 Απριλίου 2018

Ποίημα αποχαιρετισμού

Περασμένη μία. Πρέπει να'σαι πια στο κρεββάτι.
Ο Γαλαξίας μάτι ασημένιο μέσα στη νύχτα.
Δε βιάζομαι ούτε και θέλω
να σου κόψω τον ύπνο με κεραυνό-τηλεγράφημα.
Το καράβι του έρωτα συντρίφτηκε στα καθημερινά επεισόδια.
Τους λογαριασμούς καθαρίσαμε. Τι οφελεί
ν'αραδιάζουμε τώρα
προσβολές, πόνους, λάθη αμοιβαία.
Δεν αξίζει τον κόπο.
Κοίτα τη σιωπή βασιλεύει στον κόσμο.
Η νύχτα με το χρέος της ντύνει
τον ουρανό με αστέρια.
Σε στιγμές σαν κι αυτή
σηκώνεσαι κι ανοίγεις διάλογο
με την ιστορία
την δημιουργία
και τους αιώνες.

Влади́мир Влади́мирович Маяко́вский (Ποίημα αποχαιρετισμού)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου