Κυριακή, 21 Ιανουαρίου 2018

Το λιμάνι μας


Τ λιμάνι τ δικό μας ταν μμουδιά 
– πνε χρόνια – σν τ κμα μόνο τραγουδοσε.
Κουρνιάζαν θαλασσοπούλια γύρω τ βραδι
κα ψαρόβαρκες ράζαν, ταν φυσοσε.

Σ φτωχ μι ταβερνούλα, μς στν ρημιά,
στος ψαράδες γαλήνη τ κρασ κερνοσε
κα παντο ηταν πλωμένη τόση πανεμιά,
πο ψυχή τους μ τ φλοσβο, θλεγες μεθοσε.

Τώρα πι στ βρωμισμένα κα βαθι νερ
ζωή τρυκιμιασμένη παραδέρνει.
Μαροι δράκοι τ καράβια στέκουν στ σειρ
καί καθένα δρόμο φήνει, δρόμο παίρνει.

Λόγχες τ κατάρτια φτάνουν ς τν οραν
κα ξερνον ο τσιμινιέρες τν καπνι πο κλώθει.
Τ λιμάνι τ δικό μας εναι πι στενό∙
δ χωρνε γι ν’ ράξουν λοι μας ο πόθοι...

Μανώλης Αλεξίου (Το λιμάνι μας)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου