Κυριακή, 18 Ιουνίου 2017

Ο Γλάρος

 Στο κύμα πάει να κοιμηθεί
    δεν έχει τι να φοβηθεί
Μήνας μπαίνει μήνας βγαίνει
    γλάρος είναι και πηγαίνει

Από πόλεμο δεν ξέρει
    ούτε τι θα πει μαχαίρι
Ο Θεός του 'δωκε φύκια
    και χρωματιστά χαλίκια

Αχ αλί κι αλίμονο μας
    μες στον κόσμο το δικό μας
Δε μυρίζουνε τα φύκια
    δε γυαλίζουν τα χαλίκια

Χίλιοι δυο παραφυλάνε
    σε κοιτάν και δε μιλάνε
Είσαι σήμερα μονάρχης
    κι ώσαμ' αύριο δεν υπάρχεις.
Οδυσσέας Ελύτης (Ο Γλάρος)

Δρόμοι Παλιοί



Δρόμοι παλιο πο γάπησα κα μίσησα τέλειωτα
κάτω π᾿ τος σκιους τν σπιτιν ν περπατ
νύχτες τν γυρισμν ναπότρεπτες κι πόλη νεκρ
Τν σήμαντη παρουσία μου βρίσκω σ κάθε γωνι
κμε ν σ᾿ νταμώσω κάποτε φάσμα χαμένο το τόπου μου κι γ
Ξεχασμένος κι τίθασος ν περπατ
κρατώντας μία σπίθα τρεμόσβηστη στς γρές μου παλάμες
Κα προχωροσα μέσα στ νύχτα χωρς ν γνωρίζω κανένα
κι οτε κανένας κι οτε κανένας μ γνώριζε μ γνώριζε
Μανόλης Αναγνωστάκης (Δρόμοι Παλιοί)