Πέμπτη, 22 Δεκεμβρίου 2016

Τα Βουνά


Τα ψηλά βουνά εκεί πέρα, 
κουβεντιάζουν σα νυχτώνει 
και μιλάνε για τη μέρα 
που στα πόδια τους τελειώνει.

Η πιο γέρικη κορφή 
με τα χιονισμένα φρύδια 
έχει μια φωνή βραχνή 
γιατί τρώει πολλά κρεμμύδια 
σαν ξυπνήσει την αυγή.

Η άλλη εκεί πιο χαμηλά 
είναι μια χοντρή κοπέλα 
με ολοπράσινα μαλλιά 
ξαπλωμένη σα βαρέλα 
που στον ύπνο της μιλά.

Πάνω από τις λαγκαδιές 
που σφυρίζουν σαν καλάμια 
είναι ακόμη τρεις κορφές 
τυλιγμένες με ποτάμια 
και φωνάζουν σαν τρελές.

Μα το πιο καλό βουνό 
μοναχό του ψιθυρίζει 
όταν με το δειλινό 
το θυμάρι του μυρίζει 
κάτω από τον ουρανό.

Τάκης Μαλικόκος ¨Γιώργος Σεφέρης¨ (Τα βουνά)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου