Δευτέρα, 17 Φεβρουαρίου 2014

Κωνσταντινούπολη


Δεν περιγράφεται -λένε- της Σταμπούλ η δυστυχία,
η πείνα -λένε- θερίζει τον κόσμο,
το χτικιό -λένε- θεριεύει.
Μιά στάλα κοριτσόπουλα -λένε- μέσα στα ερείπια, 
στα θεωρεία των κινηματογράφων...
...........................................
...........................................
Μαύρα μηνύματα έρχονται απ'τη μακρινή μου πολιτεία,
την πολιτεία με τους τίμιους, τους δουλευτάδες, τους φτωχούς ανθρώπους,
την αληθινή μου Σταμπούλ,
αυτή που'ναι το σπίτι σου, αγαπημένη,
την πολιτεία που κουβαλάω πάντα
στη πλάτη μου, μέσα στο δισάκι μου,
σάν του παιδιού τον πόνο στην καρδιά μου,
σάν τ'όραμά σου στα μάτια μου.
όπου και αν με σύρουν, σ'όποια φυλακή κι άν με κλείσουν...
Nazim Hikmet (13 Νοέμβρη 1945, απο τα ποιήματα των 9-10 μμ)