Τρίτη, 29 Ιανουαρίου 2013

Το βαπόρι


Νά ’ναι ως να ’χης φύγει – με τους ανέμους – 
καβάλα στο άτι της σιγής 
κι’ όλα να πάης και vά ’ν’ πολλά καράβια, 
πολλή θάλασσα – μεγάλα σύγνεφα πάνω
 – οι άνθρωποι κι’ ο Μάης. 

Κι’ εντός μου εμένα να βρυχιέται 
– όλο να τρέμει – βαρύ ένα βαπόρι 
και κατόπι πάλι εσύ κι’ ο Μάης κι’ οι ανέμοι 
κι’ έπειτα πάλιν οι ανθρώποι, οι ανθρώποι. 

Και νά ’ναι όλα απ’ ό,τι φεύγει – και δε μένει – 
σε μια πόλη ακατοίκητη, κι’ εντός μου ακυβέρνητο, 
όλο να σε πηγαίνει το καράβι 
όξω απ’ την τρικυμία τούτου του κόσμου. 
Γιάννης Σκαρίμπας (Το βαπόρι)