Κυριακή, 9 Δεκεμβρίου 2012

Θεογονία


Στην αρχή γεννήθηκε το Χάος, κι έπειτα η πλατύστηθη Γαία παντοτινός και ασφαλής τόπος των αθανάτων που εξουσιάζουν 
τις χιονισμένες κορφές του Ολύμπου και τα σκοτεινά Τάρταρα
 στα βάθη της γης με τους πλατείς δρόμους. 
Μετά ο Έρως που είναι ο ωραιότερος ανάμεσα στους αθάνατους θεούς, που λύνει τα μέλη όλων των θεών και των ανθρώπων 
και δαμάζει στα στήθεια την καρδιά και τον νου. 
Από το Χάος ακόμη δημιουργήθηκαν το Έρεβος κι η μαύρη νύχτα.
 Κι απ’ τη Νύχτα γεννήθηκε ο Αιθέρας κι η Ημέρα, 
που τα γέννησε σμίγοντας ερωτικά με το Έρεβος. 
Η Γη πρώτα γέννησε τον γεμάτο αστέρια Ουρανό, 
ίσο με αυτήν να την καλύπτει από παντού 
και να είναι για πάντα ασφαλής τόπος για τους μακάριους θεούς. Και γέννησε τα ψηλά Όρη, χαριτωμένους τόπους των Νυμφών, 
των θεαινών που κατοικούν στα δασωμένα βουνά. 
Κι αυτή γέννησε και τον Πόντο, το ατέλειωτο πέλαγος, 
με τα μανιασμένα κύματα, χωρίς ερωτικό σμίξιμο. 
Έπειτα αφού πλάγιασε με τον Ουρανό, γέννησε τον βαθύ Ωκεανό, 
τον Κοίο, τον Κριό, τον Υπερίωνα, τον Ιαπετό, τη Θεία, τη Ρέα, τη Θέμιδα, τη Μνημοσύνη, 
τη χρυσοστεφανωμένη Φοίβη, και τη χαριτωμένη Τηθύα... 
Ησίοδος (Θεογονία)

2 σχόλια: